TAALVERLOEDERINGEN

Verschil hbo en wo

Laatste wijziging gemaakt op 24 februari 2022 door reinedumonde

https://www.hbostart.nl/verschil-hbo-wo/

Ik zou dolgraag willen schrijven dat er minder taalfouten gemaakt worden binnen wo-instanties, maar zoals we eerder hebben gezien, is dit helaas niet het geval. Ik wil nu ook niet zo ver gaan om te zeggen dat taal a) een wetenschap is en b) de enige wetenschap die ertoe doet is, maar als je dan toch kiest om te communiceren met potentiële studenten of leerlingen door middel van taal in plaats van door middel van plaatjes, dan verwacht ik wel dat het stukje proza niet geteisterd wordt door fouten waar basisschoolleerlingen al op afgerekend worden. Helaas. Dit zal wel weer een van de domeinen zijn waarin ik ‘de lat te hoog heb gelegd’, zoals me vaak verweten wordt.

Ik weet niet zeker wie er achter deze website hbostart.nl zit, maar ik heb medelijden met degene die een valentijnskaart van hem krijgt. Hoe moet ze ooit raden wie die kaart geschreven heeft als de tekst erop geschreven lijkt te zijn door een dyslectische linkshandige aap? (Vanaf 45 seconden. Hilarisch, die Herman. Hij is me er eentje.)

Deze walgelijke informatieve website deed me denken aan dit nieuwsbericht: SCP: scheiding van schoolniveaus leidt tot grotere sociale afstand. Ik vind het nogal ver gaan om te vinden dat er sociale afstand zou ontstaan door het volgen van andersoortig onderwijs op een andere locatie. Ik heb op lycea rondgelopen, maar ook op gymnasia. Overal was ik paria gelijk. De Kelseys hebben me nooit uitgenodigd op hun verjaardag, maar de Ernestines evenmin. Let wel: toen ik nog de middelbareschoolleeftijd had, probeerde ik nog actief vrienden te maken. Ik dacht nog dat je dan pas echt gelukt zou zijn als mens. (En toen werd ik tewerkgesteld in Haarlem. Haha, nee grapje.)

Laten we eens aannemen dat er daadwerkelijk sociale afstand ontstaat door vwo’ers en vmbo’ers (of hoe ze tegenwoordig heten) te scheiden. Wat is daar erg aan? Mist TikTok content van de Ernestines die, als ze hun broodje kaas met lageropgeleiden zouden delen, make-up-tutorials zouden maken? Missen hockeyclubs aanwas omdat de Kelseys niet op hockey maar op bierpong gaan? Ik denk het niet. En als wel, dan nou en.

Nog steeds aannemend dat er sociale afstand ontstaat, heb ik een serieuze prangende vraag die al twee dagen door mijn brein waart. „Wat is daar erg aan”? Dan kunnen we net zo goed allemaal toerisme gaan studeren of de mensen die niet mee kunnen komen met de mastervakken van Aerodynamica met een rietje op de knokkels slaan. Van verschil word je beter. Hoewel ik niet hoop dat er Ernestines zijn die make-up-tutorials gaan maken op TikTok, vrees ik wel dat dat a) al gebeurt en b) niet meer weggaat.

Laten we vooropstellen dat ik al een jaar probeer een behoorlijk gat te boren in de muur, zodat ik een simpel lijstje op kan hangen. De muur wordt nu gesierd door zes (6!) boorgaten die te groot of te ondiep zijn. Het lijstje hangt nu aan een spijker die al in de muur zat. Op een plek die ik eigenlijk niet wil. Kortom, vmbo’ers die leren hoe je dat moet doen zonder je muur aan te randen of desnoods die ernaast leren hoe je zo’n aangerande muur kunt herstellen, zijn me veel waard. ‘Boren’ kunnen vervoegen is in dat opzicht minder nuttig dan een schilderijtje op kunnen hangen.

Het lijstje in kwestie bevat trouwens het gedicht In memoriam mijzelf, mijn go-to-gedicht op een zonnige dag.

In memoriam mijzelf

Door vijanden omringd,
Door vrienden in den nood
Geschuwd als aas dat stinkt,
Houd ik mij lachend groot,
Al is mijn ziel verminkt,
Mijn lijf voor driekwart dood.

In ‘t leven was geen dag
Ooit zonder tegenspoed.
Ik leed kwaad en deed goed;
Dat is een hard gelag.
Nu, in verloren slag.
Strijd ik met starren moed.

Bedekt met sneeuw en ijs,
Getooid door menig lijk
Van wie de dwaze reis
Deed naar mijn innerlijk,
Eens vroeg licht als Parijs,
Nu het poolgebied gelijk.

Ik laat geen gave na,
Verniel wat ik volbracht;
Ik vraag om geen gena,
Vloek voor- en nageslacht;
Zij liggen waar ik sta,
Lachend de dood verwacht.

Ik deins niet voor de grens,
Nam afscheid van geen mensch,
Toch heb ik nog een wens,
Dat men mij na zal geven;
“Het goede deed hij slecht,
beleed het kwaad oprecht,
Hij stierf in het gevecht,
Hij leidde recht en slecht
Een onverdraagzaam leven”.

Ik zet dit gedicht trouwens nu op mijn te vertalen literatuur. Ik vind er zo gauw geen Franse vertaling van, namelijk. Die Fransozen weten niet wat ze missen. Die deprimerende Baudelaire met zijn vergalde milt is niets bij die goeie ouwe Slauerhoff!

Repliek hier:

%d bloggers liken dit: