BLOG 2.0

Een potpourri van werkelijk schitterende dixielandmuziek!

Laatste wijziging gemaakt op 24 februari 2022 door reinedumonde

Origineel: https://www.youtube.com/watch?v=LvL1zf2oYVA&ab_channel=HansTeeuwen

 

De vulgariteit van deze man neem ik in dezen even heel oppurtuun voor lief, omdat het een prachtstuk is dat hij hier opvoert. Ik ben zo vrij geweest er een sepia-filter overheen te trekken, zodat het me wat makkelijker voor te stellen is dat we ten tijde van de Spaanse in plaats van de zoveelste Chinese griep leven. Dat gaat me doorgaans vrij gemakkelijk af, maar onlangs heb ik vernomen dat er niets beschamends aan is om je leven makkelijker te maken waar mogelijk. Het stuk is een pleister op de wonde van velen met een internetverbinding, als ik de internetreacties op verschillende kanalen zie waar deze video verspreid wordt. Men heeft humor nodig. Men heeft vertier nodig. Men heeft brood en spelen nodig. Sinds 9 januari jl. ben ik zo goed als nergens geweest. (Telt het ziekenhuis mee als uitje?) Toegegeven: ik had morfine. Die dagen tellen dus misschien niet mee als dagen waarop ik me niet verveeld heb. Alle andere dagen echter, waren zo vol met vermaak en brood dat menig follower ziek wordt van mijn delen van rare video’s en nieuwsberichten. Als ik naar een terras ga, doe ik dat à contrecoeur. De kapper bezoek ik alleen als ik mijn kapsel echt niet meer krijg zoals ik het wil en naar de bioscoop gaan doe ik alleen als ik zin heb in irritatie (lees: zo min mogelijk). Wat heeft een mens nodig? Leg het me uit. Ik weet dat de (enige) lezer van deze tekst in de put zit, zoals Hans, door de lockdown, en ik vind het vervelend dat dat sentiment zich meester gemaakt heeft van haar zijn, maar begrijpen doe ik het geenszins. Niets is verder bezijden de waarheid dan dat ik me verveel. Het is het eerste en vaak enige dat mensen me vragen, nu ik niet naar de provinciale hoofdstad kan komen om psychologische hulp te verlenen aan tegelmelders. Hoewel Hans’ verveling dit pareltje geproduceerd heeft, snap ik niet dat mensen zich zo vervelen. Werd ik vroeger nog met een negatieve connotatie als einzelgänger omschreven in menig (school)rapport, komt dat me nu toch reuzegoed van pas!

Dan nog enkele mensen waar ik graag vrienden mee word, tenzij zij zich het laatste jaar ook (stierlijk) verveeld hebben:

En om te besluiten de uitgeschreven liedtekst die ik al ben begonnen te vertalen, maar dat is minder eenvoudig dan onberijmde tekst en ik heb nog meer te doen dan alle Fransen in mijn leven te overtuigen van het talent van onder andere Hans, dus het resultaat moet even op zich laten wachten. Dit overtuigen doe ik allemaal onbezoldigd, en hoewel ik weet dat ik overkom als een waar mensenmens, denk ik dat we niet beter worden van vrijwilligerswerk (doen). Hopelijk kom ik aan de vertaling toe voor het einde van de huidige pandemie.

 

Hello lockdown lads and lockdown ladies!
Everybody in the house!
In the same house.
The same fucking house every fucking day!

Sapperdeflap, mammaloe
Wat een tijd wat een gedoe
Je kunt de krant niet openslaan of de ellende vliegt je aan
Dus zoek ‘t uit, toedeloe
Ik ga weer naar m’n bedje toe
Want als het zo moet, vind ik er geen reet meer aan
‘t Leven is een tranendal en toch duurt ‘t te kort
Maar ik heb m’n fantasietje waar ik altijd blij van word

Als ik m’n ogen sluit, dan hoor ik dat geluid
Een potpourri van werkelijk schitterende dixielandmuziek
Op de begrafenis van COVID-19
Je hoort de banjo en de contrabas en voordat je ‘t weet
Sta je te swingen met een strooien hoedje, badend in ‘t zweet
Een potpourri van werkelijk schitterende dixielandmuziek
Op de begrafenis van COVID-19

Joeperdepoep, Dikkie Dik
En maar trekken aan die pik
Geen tippelzone nog verlicht en alle hoerententen dicht
En jij wordt gek, je wordt niet goed
Omdat je zo hard spuiten moet
Nee, zo’n lockdownlul is werkelijk geen gezicht
Je hebt geen lol, toch hou je vol
Want ergens gloort er hoop
Op straat valt niks te halen, maar je dromen zijn goedkoop

Als ik m’n ogen sluit, dan hoor ik dat geluid
Een potpourri van werkelijk schitterende dixielandmuziek
Op de begrafenis van COVID-19
En je hoort de banjo en de contrabas en voordat je ‘t weet
Sta je te swingen met je strooien hoedje, badend in ‘t zweet
Een potpourri van werkelijk schitterende dixielandmuziek
Op de begrafenis van COVID-19

Ben je boos, pluk een roos
Iedereen straks werkeloos, want als ‘t straks al opengaat
Is daar de deur, je staat op straat
Maar jij houdt vol, je geeft niet op
Ook al begin je onderop
Lekker beuken tot ‘t weer wat beter gaat
We wachten en we smachten, teringjan wat duurt ‘t lang
D’r zitten diepe deuken van m’n kop in het behang

Maar als ik m’n ogen sluit, dan hoor ik dat geluid
Een potpourri van werkelijk schitterende dixielandmuziek
Op de begrafenis van COVID-19
En je hoort de banjo en de contrabas en voordat je ‘t weet
Sta jij te swingen met een strooien hoedje, badend in ‘t zweet
Een potpourri van werkelijk schitterende dixielandmuziek
Op de begrafenis van COVID-19

Repliek hier:

%d bloggers liken dit: